عید نوروز را به همه ی ایرانیان تبریک میگویم

                       

آرامگاه مدرس "کاشمر"

دانشگاه "کاشمر"

                                      

آثار تاریخی"کاشمر"

                                                         

محصولات "کاشمر"

 

سید مرتضی "کاشمر"

امام زاده سید حمزه "کاشمر"

   

میلاد نور

 

ماه فروماند از جمال محمد		سرو نباشد به اعتدال محمد
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست		در نظر قدر با کمال محمد
وعده‌ی دیدار هر کسی به قیامت		لیله‌ی اسری شب وصال محمد
آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی		آمده مجموع در ظلال محمد
عرصه‌ی گیتی مجال همت او نیست		روز قیامت نگر مجال محمد
وآنهمه پیرایه بسته جنت فردوس		بو که قبولش کند بلال محمد
همچو زمین خواهد آسمان که بیفتد		تا بدهد بوسه بر نعال محمد
شمس و قمر در زمین حشر نتباد		نور نتابد مگر جمال محمد
شاید اگر آفتاب و ماه نتابند		پیش دو ابروی چون هلال محمد
چشم مرا تا به خواب دید جمالش		خواب نمی‌گیرد از خیال محمد
سعدی اگر عاشقی کنی و جوانی		عشق محمد بس است و آل محمد

آن کس که بايد مي آمد ...

اینک زمان آزمونی دیگر است،

            باید جوابی بیابی برای ابهامات دنیا.

                                            دنیا، توجیح نمی پذیرد،

                                                                     تعارف ندارد،

         " مراقبت از عذرهای بدتر از گناه واجب است"

                                                           چشم و گوش دنیا باز است.

                                  "  کلامت، مسئولیتی در راه دارد سنگینتر از خودش"

         کسی، هم می شنود هم می  بیند.

                            افعالت بی پاسخ نمی ماند.

                                                کسی در ذهن تو بیدار است.

کسی در ذهن تو می گوید:

         اگر اشتباه کنی، زندگی کردن ممنوع.

                      اگر پشیمان شوی،تویی و راهی بی بازگشت.

                            اگر حوصله ی توانت از بیانت کمتر باشد، وای بر تو.

آنکس در ذهن تو تا کجا پیش می رود؟

                                   به کجا می روی؟

                            دنیا عجله ندارد اما، آنقدر هم که فکر می کنی زمان نداری.

آیا مجالی هست برای برگرداندن زمان از دست رفته؟

                    آیا مجالی هست برای گفتن حرفهایی که باید میگفتیم؟

                                        آیا مجالی هست برای آمدن آنکس که باید می آمد؟

                                                                       آیا توانی هست؟

                                                                          توانی هست؟

                                              یقیناً " توانی هست "  

پس ...

         دست از سرم بردارید شبهه های بی دلیل، ای شما حرام زادگان ذهن،

راحتم چون،

   چراغها روشنتر از پيشند

                        شهود پیوسته در کارند،

                                              "کارما" هنوز هست،

                                               چون ایمان دارم به اصالت محبت،

                                                                  چون، قانون همین است.

 

و بار دیگر اعتراف:

               زمین گرد است

                             درختان در زمستان بی برگند

                                                             شب سیاهست

                                                                                و ...

                                                                          من عاشقم.

اللهم عجل لوليک الفرج

 

مرگ

مرگ

 

 شما در مورد مرگ و مردن بسيار سخن گفته ايد. چنين فهميده ام كه شما گفته ايد كه مردم از خود مرگ به اين دليل مي ترسند كه نمي توانند واقعاً تصور كنند كه براي آنان نيز رخ خواهد داد. آيا وقتي كه من از فكر مرگ خودم احساس هيجان زياد مي كنم، خودم را گول مي زنم؟ چنين احساس مي كنم كه اگر براي آن واقعه آمادگي وجود داشته باشد، اگر تاجاي ممكن در مورد آن آگاهي گردآوري شده باشد و در محيطي شعف آور و با دوستاني مهربان صورت گيرد، مرگ مي تواند اعجاب آورترين تجربه باشد؟ "
 خود مرگ وجود خارجي ندارد. آنچه كه واقعاً رخ مي دهد، تحول آگاهي است از يك شكل به شكلي ديگر، يا در نهايت و در غايت، از شكل به بي شكلي.

از مولانا

منم که کار ندارم به غیر بیکاری

دلم ز کار زمانه گرفت بیزاری

ز خاک تیره ندیدم به غیر تاریکی

ز پیر چرخ ندیدم به غیر مکاری

فرو گذاشته ای شست دل در این دریا

نه ماهی ای بگرفتی نه دست می داری

--

ای یار غلط کردی با یار دگر رفتی

از کار خود افتادی در کار دگر رفتی

گفتم که تویی ماهی با مار چه همراهی؟
ای حال غلط کرده با مار دگر رفتی

--

خبری ست نو رسیده تو مگر خبر نداری؟

جگر حسود خون شد تو مگر جگر نداری؟
--

تو در جهان غریبی غربت چه می کنی؟

قصد کدام خسته جگر می کنی، مکن

از ما مدزد خویش به بیگانگان مرو

دزدیده سوی غیر نظر می کنی، مکن.

--

مرغ خانه! با هما پر، وا مکن

پر نداری نیت صحرا مکن

درزیا آهنگری کار تو نیست

تو ندانی فعل آتش، ها مکن.

سیب

تو به من خندیدی و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من كرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتی و هنوز،

سالهاست كه در گوش من آرام آرام

خش خش گام تو تكرار كنان می دهد آزارم

و من اندیشه كنان غرق در این پندارم

كه چرا باغچه كوچك ما سیب نداشت