از جمله فرمايشات حضرت سيّد الشّهداء أبا عبد الله الحسين بن علىّ بن أبى طالب عليهم السّلام است كه روزى به عنوان خطبه براى اصحاب خود ايراد نمودند:

أَيُّهَا النَّاسُ! إنَّ اللَهَ مَا خَلَقَ خَلْقَ اللَهِ إلَّا لِيَعْرِفُوهُ؛ فَإذَا عَرَفُوهُ عَبَدُوهُ، وَ اسْتَغْنَوْا بِعِبَادَتِهِ عَنْ عِبَادَه مَا سِواهُ.
فَقَالَ رَجُلٌ: يَا بْنَ رَسُولِ اللَهِ! مَا مَعْرِفَه اللَهِ عَزَّ وَ جَلَّ؟ فَقَالَ: مَعْرِفَه أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ، إمَامَهُ الَّذِى يَجِبُ عَلَيْهِمْ طَاعَتُهُ [1]

اى مردم! بدرستيكه خداوند خلق خود را نيافريده است، مگر از براى آنكه به او معرفت و شناسائى پيدا كنند.
پس زمانيكه او را بشناسند، در مقام بندگى و عبوديّت او بر مى‏آيند؛ و به واسطه عبادت و بندگى او از عبادت و بندگى غير او از جميع ما سِوى مُستغنى مى‏گردند.
در اينحال مردى گفت: اى پسر رسول خدا! معرفت خداوند عزّ و جلّ چيست؟
حضرت فرمود: معرفت و شناختِ اهل هر زمان ، امام خود است كه واجب است از او اطاعت و پيروى نمايند».
__________________________________________________
 [1] اين سخن حضرت را در «ملحقات إحقاق الحقّ» ص 594 از ج 11، از علّامه شهير به ابن حسنويه در كتاب «دُرّ بحرِ المناقب» ص 128، مخطوط از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود: حسين بن علىّ عليه السّلام براى ايراد خطبه بسوى اصحابشان خارج شدند و چنين فرمودند.


                      منبع :  لعمات الحسين ص: 12